maandag 6 februari 2017

Een drietal mooie zwammen.


Dit overwegend grauwe, kille weer heeft niet echt mijn voorkeur, maar een rondje tuin hoort er toch iedere dag wel bij.
Het leuke is, dat goed speuren op alle plekjes toch altijd wel wat moois oplevert.
Deze keer zag ik een drietal mooie zwammen.

Onze oude roodbladige sierkers moest twee jaar moest worden afgezaagd omdat hij er slecht aan toe was én aangetast door een korstzwam, de boomgaard vuurzwam (Phellinus tuberculosis):


Op de restanten van de boom is de zwam nog aanwezig en de foto, die ik ervan maakte, toont prachtige structuren.
Het is leuk om de foto te vergelijken met de opnames, die ik ruim twee jaar geleden van deze zwam maakte. Ik vertel daar nog iets meer over deze zwam.

Op een ander dood stammetje van dezelfde sierkers zag ik nog een prachtige, paarse zwam: de paarse korstzwam, (Chondrostereum purpureum). Een schitterend exemplaar, (zie ook de eerste foto) waar vruchtboomkwekers ook al niet zo blij mee zullen zijn, omdat ze vruchtbomen kunnen aantasten.


En tussen de heg van haagbeuken zat een dood stammetje van diezelfde haagbeuk bezaaid met kleine witte zwammetjes, het leken wel schelpjes: het witte oorzwammetje (Crepidotus variabilis:


Vanaf de onderzijde bekeken zijn ze buitengewoon fijnzinnig opgebouwd.

donderdag 26 januari 2017

IJskristallen op ons raam.


Vannacht had het hier matig gevroren, waardoor er aan de binnenkant van ons zolderraam mooie ijskristallen zichtbaar waren.


Ik heb wat bewerkingen op de foto’s losgelaten, waardoor de kristalstructuur beter zichtbaar wordt.


De getoonde ijskristallen vertonen in de opbouw een fractal-achtige structuur, dat wil zeggen dat de kleinere details als het ware steeds herhalingen zijn van de grote structuur. Bij een romanesco bloemkool kun je dat bij voorbeeld heel goed zien.
Dit soort structuren komen we vaker tegen in de natuur.


woensdag 18 januari 2017

Mist en vorst geeft een sprookjesachtige wereld.


Gisteren en vandaag zien we in grote delen van ons land dikke rijplagen, die veroorzaakt worden door bevroren mistdeeltjes, die neerslaan. De plantenwereld ziet eruit als betoverd.
Velen zijn op stap gegaan om dit vast te leggen.
Bij ons in de tuin was de rijplaag vandaag op sommige plekken wel twee keer zo dik als gisteren. Prachtig ook om te zien hoe die ijskristalletjes op de planten gevormd zijn: vele kleine naaldachtige structuren. Hieronder op de bessen van de klimop.



Laag bij de grond is veel moois te zien. De uitlopertjes waarmee de overblijvende lathyrus zich vasthoudt, zijn haast kunstwerkjes geworden:


Het oker van de afgestorven grassen combineert zo mooi met al die wittigheid:


En op het paadje zou ik haast op dit tweetal gaan staan:


De restanten van de wilde clematis (Clematis vitalba) vormen nu een witte wolk in de hoge prunussen.


Nog een foto, waarop de vorm van de ijskristallen goed te zien is:


En tot slot nog een beetje kleur: de altijd fotogenieke appeltjes van de Malus:





woensdag 4 januari 2017

Droge en natte plantenbiotoopjes in huis.


Nu het buiten donker, koud, nat en winderig is geniet ik van de groene plantenweelde in potten en bakken binnenshuis.
Ik heb al eerder een aantal van mijn kleine plantenbiotoopjes getoond.
Vandaag laat ik jullie zien wat mijn uitzicht is vanuit de plek, waar ik mijn blogjes schrijf en waar ik de wereld mondjesmaat toelaat via de computer.
Op de tuin en mijn schilder-en tekenkamertje na, is dit de fijnste plek in huis, waar ik tot rust kom als ik mooie dingen op mijn grote scherm zit te bekijken.


De beide aquariums gedijen voortreffelijk. Zowel de planten als de dieren ( dwerggarnaaltjes) doen het heel goed. Ik heb geen algproblemen, ziektes of andere ellende.


Simpele bakken met niet al te veel licht, een eenvoudige sponsfilter op een luchtpompje en eens in de twee weken een derde deel van het water verversen, dagelijks de garnaaltjes voeren en dat is het in hoofdzaak.


Een bron van kijkgenoegen.

Garnaaltjes zijn groepsdieren, ze gedijen het best in een grote groep.


Een aquarium, waar alles merkwaardigerwijze minder wilde gedijen, heb ik een jaar geleden ingericht als plantenterrarium met wat orchideetjes, bromelia’s, wat tillandsia’s en een paar kruipertjes. Ook dit is een bron van genoegen.





Onderstaande woestijnbakjes staan aan de zuidkant van het huis. Minimaal water geven is hier het parool.



Op dit gebied is een wereld van inspiratie te vinden op internet. Google maar eens op: “mini terrarium” en “wabi kusa”; wat ze in Japan toch kunnen op het gebied van kleine biotoopjes.
Ik zou mijn hele huis er wel mee vol kunnen zetten.



woensdag 21 december 2016

Goede wensen.


Al mijn lezers wens ik goede kerstdagen toe en een voorspoedig en gezond 2017!


Voor wat kleur in de tuin moet je nu zoeken, maar mijn anderhalf jaar geleden aangeplante sierappel Malus “Evereste” zorgt voor een accentje rood / oranje. 
De appeltjes komen langzamerhand in de buikjes van onze merels terecht, en zo hoort het ook.



zondag 4 december 2016

Géén prairietuin, maar…


Helaas heb ik geen ruimte én goede omstandigheden voor een prairietuin, maar aan de zonkant van het huis gedijen wel een aantal prairie-achtige planten: wat grassen en een mooie groep Euphorbia characias subsp. wulfenii.


Met een beetje slim fotograferen – zodat je de oprit, de auto, het huis en de straat niet ziet – lijkt het heel wat.

Vooral toen het vanmorgen vroor en de planten weer lichtberijpt waren.


woensdag 30 november 2016

Rijp in november.


Deze maand november zijn er al 12 vorstdagen gemeten in de Bilt. Dat betekent dat er, zeker hier in het noorden van het land, al heel wat koude dagen en vooral nachten zijn geweest.
De nacht van maandag 28 op dinsdag 29 november leverde matige vorst op. Gisterenochtend lag er bovendien een lichte, maar zeer fotogenieke rijplaag over de beplanting zodat een wandeling door de tuin een aantal mooie plaatjes opleverde.


Vooral grassen tonen hun  schoonheid, Hieronder het vedergras.  


Gedurende alle seizoenen heeft de cypreswolfsmelk iets te bieden. De gele herfstverkleuring is zeer aantrekkelijk:


Het is maar goed, dat ik de vorige maand mijn boompjes in pot ( bonsai's en potentiële bonsai's) voor een groot deel heb ingegraven:


Dicht bij de grond lijken de lage plantjes wel kunstwerkjes:



Er zijn aardige doorkijkjes, zowel wat lager:


Als wat hoger: de pluizen van de Clematis vitalba op de schutting:


Ik ben benieuwd wat de komende winter nog voor ons in petto heeft!